Van 12 naar 27 graden

Hallo lieve volgers, daar zijn we eindelijk weer. 

De vorige blog is alweer van een week geleden. Ik begon dit verhaal met een inleiding dat we eigenlijk niets hadden gedaan afgelopen week en dat het schijtweer was. Maar al typend bleek dat allemaal toch wel mee te vallen. Dus hier onze week.

We wisten al dat we deze week een paar regendagen zouden krijgen, die moesten we ergens gaan uitzingen. Dat betekend een (koel)kast vol met eten en drinken én een opgeladen Ipad met gedownloade Netflix filmpjes;)
We zijn inmiddels door alle schone truien en lange broeken heen (lees: het kan nu echt niet meer), dus dinsdag is wasdag. Ik ben helemaal geen huisvrouw, maar houd ontzettend van schone kleding, beddengoed, handdoeken; daar kan ik diepgelukkig van worden als alles weer schoon op zijn plek ligt. (Althans op vakantie, thuis blijft het bij wassen/drogen en op de strijkplank gooien). Bij de receptie koop ik wat was- en droogmunten en ga aan de slag. Ik verzamel alle was, draai 2 machines tegelijkertijd en doe daarna alles in de droger en zet de volgende was aan. Heerlijk, straks alles lekker schoon en droog in de kast en op bed. Als het tijd is loop ik naar de droger, doe hem open en merk dat alles nog vrij nat is. Ontzettend geïrriteerd loop ik naar de receptie, die blijkt dicht te zijn en daarna stier ik door naar Edwin met een T-shirt. Hij zal achteraf zeggen: 'ik zag je al lopen met een dikke nek, dacht eigenlijk dat mijn shirt gekrompen was'. Dikke paniek, want de 3e was zat er ook al aan te komen. Alles zo goed en zo kwaad als het ging op en rond de caravan buiten opgehangen, maar met de wetenschap dat er onweer onderweg was kreeg ik wel een knoop in mijn maag. Lang verhaal kort: alles heeft nog 3 keer in de droger gezeten en uiteindelijk kon het toch droog opgeborgen worden. Dat was de dinsdag..

We vragen Lize iedere morgen wat ze wil doen die dag, standaard antwoord: 'naar de speeltuin, kleuren, visjes vangen (spelletje) en snoepjes eten.' Nou kind, veel aangenamer wordt je leven niet, want deze wensen kunnen we allemaal binnen een straal van 5 meter vervullen. Ze zal zich later weinig van deze reis kunnen herinneren, maar hoop dat ze er door de verhalen en foto's toch herinneringen aan heeft. Ze roept inmiddels ook heel de dag naar iedereen 'Bonjour'!

Woensdag begon de dag best prima, na fikse regen in de nacht. We begonnen in de voortent met ontbijt, daarna een rondje rond het meer, even bij de waterval kijken, boodschappen doen. Lize heeft nog stenen geverfd met de andere kinderen van de camping (ze heeft het creatieve talent van haar ouders, de eerste steen werd helemaal roze geverfd en de andere helemaal oranje). In de middag kleuren en lezen in de caravan bij de verwarming. We baalden omdat het weer niet zo fijn was, dan is de ruimte toch wel erg beperkt in de caravan. Ondertussen kwam er een mail binnen van het Erasmus MC voor een intakegesprek op de plastische chirurgie op 6 mei. Bij deze afspraak gaan we kijken wat de mogelijkheden zijn voor reconstructie met mijn lichaamseigen weefsel. Deze heb ik kunnen verzetten naar na de vakantie, maar het kwam wel een beetje op een slecht moment. Als we in de zon hadden gelegen was het toch anders geweest. Ik heb helemaal geen zin in deze operatie, maar dan blijft het zoals het nu is en wil ik dat? Dat zijn allemaal zaken waar we na de vakantie maar weer over gaan nadenken, nu geen zin in. 

Donderdag hadden we iets om naar uit te kijken, Bob kon de camper van zijn ouders lenen en kwam samen met Martine en Renée onze kant op, superleuk! Ook heel praktisch, want ze namen meteen de laatste vergeten items mee en een lading huisgemaakte baksels van moeders (thanks!). Donderdagavond kwamen ze rond 21.15 uur aan, nog net voordat het donker werd. We hebben nog snel even het meer laten zien en genoten van de zonsondergang. Renée ging lekker slapen en wij deden nog een drankje/stokbroodjekaas/worstje in de voortent.
Vrijdag was het weer een stuk beter. De familie Baijens is er heel goed in om ons ritme aan te houden, dus ontbijt om 10.00 uur was net haalbaar. Lize en Renée waren heel de dag aan het fietsen, schommelen en gek doen samen. Aan het water dronken we een borrel en daarna aan het stokbrood met lekkers. We aten van de bakplaat gegrilde groenten, worstjes en bavette met salade.   
Zaterdag verliep ongeveer net zo, met in de middag een borrel met een spelletje Qwixx en de tijdrit van de Giro op de achtergrond. In de avond in de caravan nog een revanche potje Qwixx (jammer Edwin) en de Formule 1 kwalificatie.

Zondagmorgen moesten we voor het eerst weer eens een wekker zetten om 8.00 uur. de Familie Baijens vertrok om 9.00 uur weer richting Nederland en daarna zijn wij naar een volgende camping gegaan. Het was een heerlijk weekend met elkaar. We hebben ontzettend veel gelachen met veel bier, wijn, stokbrood, kaasjes en worst. We moesten alle drie echt wennen dat ze weg zijn. Gelukkig zijn we door naar een volgende plek, op naar nieuwe avonturen. Het is ook echt tijd voor betere temperaturen nu, we willen wegstiften aan een zwembad. En ik ben ook door mijn fatsoenlijke lange broeken heen, want scheurde nog even uit mijn spijkerbroek.

We staan nu op een camping in Arc-et-Senans: la Saline. Het is een hele kleine familiecamping en de eigenaren spreken echt alleen frans. Ik moest even wennen bij aankomst, maar uiteindelijk hebben ze hier alles. Speeltuin, kisten vol met speelgoed, een (prive)zwembad met terras en de meest geweldige douche! 
Het weer is heerlijk, eindelijk volop zon en in de schaduw is het af en toe een verademing in plaats van koud en meteen zoeken naar het vest.
Vanmorgen waren we hier in het dorp even bij een prachtig pand, wat sinds 1982 op de werelderfgoedlijst van de UNESCO staat. Het is de Koninklijke zoutziederij van Arc-et-Senans. Een voormalige instelling voor zoutwinning uit de 18e eeuw, gebouwd in opdracht van koning Lodewijk XVI. 
Vanmiddag hebben we heerlijk bij het zwembad doorgebracht, wat een heerlijkheid! 

Morgen gaan we door naar een volgende camping. We hebben hier heel veel zin in, want dat wordt wel weer iets bijzonders verwachten we. Maar daarover lezen jullie in de volgende blog.

liefs